​บทที่ 65.ภาพวาดของแท้จากจ้าวมู่เจียง

บทที่ 65.ภาพวาดของแท้จากจ้าวมู่เจียง

ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วห้องโถง

ทุกคนจ้องมองเสนาบดีกรมมหาดไทยที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายน้ำมูกโป่งด้วยความมึนงง

นี่คือ หลินหรูไห่ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเที่ยงธรรมและเคร่งครัดในกฎระเบียบจริงๆ หรือ?

การกลับลำชนิดร้อยแปดสิบองศาเช่นนี้ ไม่เพียงทำเอารองเสนาบดีเฉินสุ่ยไปไม่เป็น แม้แต่เหล่าองค์ชายที่มองอยู่ไกลๆ ยังหน้ากระตุกยิกๆ

ในหัวทุกคนมีความคิดเดียวผุดขึ้นมา... หลินหรูไห่บ้าไปแล้ว!

ท่ามกลางบรรยากาศพิลึกพิลั่น เสียงกระแอมไอที่ทรงพลังดังขึ้นจากโต๊ะประธาน

“อะแฮ่ม”

ทุกคนหันขวับไปมอง ชายชราในชุดไหมสีม่วงเข้ม ผมและหนวดเคราขาวโพลนแต่แววตาเป็นประกายแจ่มใส ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ใบหน้าซูบตอบแต่ดวงตาคมกริบราวกับมองทะลุจิตใจคน