กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 57.กวาดเรียบ
“ท่านซื่อจื่อ! ท่านซื่อจื่อมีอะไรค่อยพูดค่อยจากันได้! คุยกันดีๆ เถอะ!”
องค์ชายเจ็ด เจียงฮ่าว ฝืนยิ้มประจบประแจง หันไปส่งสายตาให้พ่อบ้านชรา แล้วตะโกนสั่งเสียงสั่น
“เร็ว! รีบไปที่ห้องบัญชี... เบิกตั๋วเงินมาหนึ่งแสนตำลึง! เอามาแสดงความยินดีกับท่านซื่อจื่อ!”
“อีกอย่าง”
เซียวจวินหลินพูดเสริม
“สิงโตหินหน้าประตูจวนคู่นี้ ช่วยขุดใส่ห่อให้ข้าด้วย เปิ่นซื่อจื่อมองแล้วถูกชะตา”
“ได้! ได้ๆๆ! ตามใจท่านซื่อจื่อทุกอย่างเลย!”
เจียงฮ่าวเวลานี้ไหนเลยจะกล้าปฏิเสธแม้แต่คำเดียว ได้แต่ผงกหัวรัวๆ เหมือนไก่จิกข้าวสาร หวังเพียงให้ตัวซวยคนนี้รีบๆ ไปให้พ้นๆ หน้าสักที
“หา? สิงโตหิน? ห่อกลับ?”