บทที่ 50.พลิกลิ้นไวยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ

บทที่ 50.พลิกลิ้นไวยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ

ราตรีมืดสนิทดั่งน้ำหมึก

แต่ภายในจวนเสนาบดีกลาโหมกลับสว่างไสว เสียงดนตรีบรรเลงขับขาน

งานเลี้ยงหรูหรากำลังดำเนินไปอย่างคึกคักในโถงใหญ่

เสนาบดีกลาโหม โจวป๋อหยง นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ใบหน้าแดงก่ำ มือถือจอกเหล้า เสวยสุขกับคำเยินยอสรรเสริญจากเพื่อนขุนนาง

ผู้ที่นั่งอยู่ในงาน ล้วนเป็นบุคคลสำคัญระดับหัวกะทิจากหกกรมใหญ่

รองเสนาบดีกรมมหาดไทย, เสนาบดีกรมคลัง, รองเสนาบดีกรมพิธีการ... เรียกได้ว่ารวบรวมแกนนำขุนนางฝ่ายบุ๋นไว้ได้เกือบครึ่งราชสำนัก

เมื่อเหล้าเข้าปากไปได้สามรอบ บทสนทนาก็วนเข้าสู่เรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นในจวนเจิ้นเป่ยอ๋องวันนี้อย่างเป็นธรรมชาติ

“พี่โจว เรื่องจวนเจิ้นเป่ยอ๋องวันนี้ ท่านมีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง?”

รองเสนาบดีกรมพิธีการเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง