​บทที่ 34.ข้าต้องไว้หน้าพวกเจ้าด้วยรึ?

บทที่ 34.ข้าต้องไว้หน้าพวกเจ้าด้วยรึ?

ทั้งลานฝึกเงียบกริบลงทันที

เซียวจวินหลินกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนประกาศด้วยน้ำเสียงกังวาน

“การคัดเลือกวันนี้ ดูที่ความสามารถล้วนๆ! การทดสอบง่ายนิดเดียว!”

เขาชี้มือไปยังหินสลักรูปแม่กุญแจขนาดมหึมากลางลาน

“นี่คืออุปกรณ์ฝึกกำลังที่องครักษ์จวนข้าใช้เป็นประจำ ใครยกขึ้นเหนือหัวด้วยมือเดียวได้ ถือว่ายอดเยี่ยม รับตำแหน่งหัวหน้าหน่วยไปเลย! ใครยกขึ้นด้วยสองมือได้ ถือว่าดีเยี่ยม! ใครแค่ทำให้ขยับได้ ถือว่าผ่านเกณฑ์ รับเข้าทำงานในจวนอ๋องได้ทุกคน!”

จากนั้น เขาหันไปมองหวังเป่าชี่ที่สวมชุดหรูหราดูแปลกแยกจากฝูงชน

“หวังเป่าชี่ เจ้าออกมาแสดงเป็นตัวอย่างให้ดูหน่อยสิ”