​บทที่ 28.ไม่นะ... นี่เจ้าทำเป็นจริงๆ เหรอ?

บทที่ 28.ไม่นะ... นี่เจ้าทำเป็นจริงๆ เหรอ?

งานชุมนุมบทกวีเมืองหลวง คืองานสังสรรค์ประจำปีของเหล่าผู้มีรสนิยมศรีวิไล

ผู้ที่ได้รับเชิญล้วนเป็นสตรีผู้สูงศักดิ์ คุณหนูตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็บัณฑิตหนุ่มผู้มากความสามารถและสาวงามล่มเมือง

ซูฉานจิ้งในฐานะบุตรีของกั๋วกง และพระชายาซื่อจื่อป้ายแดง ย่อมได้รับเทียบเชิญทองคำใบนี้

ทว่าเมื่อเซียวจวินหลินเอ่ยปากว่าจะขอไปด้วย ใบหน้าสวยที่เย็นชาอยู่แล้วของนางก็ยิ่งเย็นเยียบเหมือนถูกน้ำแข็งเกาะ

เมื่อคืนเพิ่งจะเจ็บใจเรื่องนังเสี่ยวเจามาหยกๆ ผู้ชายคนนี้ยังจะมาหาเรื่องอะไรอีก?

“เจ้าจะไป?” ซูฉานจิ้งแค่นหัวเราะ

“นี่มันงานชุมนุมบทกวีนะ เข้าใจคำว่าบทกวีไหม? เจ้ารู้เรื่องกาพย์กลอนรึไง? แยกแยะฉันทลักษณ์ออกไหม? นึกว่าตัวเองเป็นพี่เจียงจ้านที่ร่ายกวีได้คล่องปากหรือไงยะ?”

แต่เซียวจวินหลินกลับยิ้มตอบ