เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353. ข้าพูดว่าอะไรนะ?
"ใช่แล้ว!" ขุนพลอีกคนหนึ่งที่มีใบหน้าอวบอูมดุดัน ขณะที่กำลังยัดเนื้อเข้าปาก ก็พูดเสริมอย่างอ้อแอ้ว่า:
"กู้จิ่วหยวนแห่งทัพตะวันออก กับเจิ้นหนานอ๋องแห่งทัพใต้พ่ายแพ้ นั่นก็เพราะพวกมันโง่ พวกเราคือใคร? พวกเราคือทหารกล้าแห่งแดนตะวันตกนะ กำลังพลห้าหมื่นคน แค่ถ่มน้ำลายคนละที ก็ถมทหารเดนตายในเมืองอวิ๋นไถจนจมน้ำลายตายได้แล้ว!"
"ถูกต้อง!" ในดวงตาของหลี่เหอ สาดประกายความโลภและราคะ เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก น้ำเสียงยิ่งฟังดูต่ำทรามลง:
"พี่น้องทั้งหลาย ลองคิดดูสิ! รอพวกเราเหยียบเมืองอวิ๋นไถให้ราบเป็นหน้ากลอง บุกไปถึงด่านอู่ซุยและเมืองหลวง จับเป็นไอ้กบฏเซียวจวินหลินได้ ทุกสิ่งทุกอย่างของมัน ก็จะตกเป็นของพวกเราไม่ใช่หรือ?"
"ได้ยินมาว่ามันมีสนมนางในเป็นสามพันคน แต่ละคนล้วนเป็นสาวงามหยาดเยิ้ม!