0139

⬢⬢⬢

ตอนที่ 139 เขาก็นับว่าเป็นอัจฉริยะ?

ในงานเลี้ยง บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก กลิ่นสุราหอมฟุ้ง

ฉู่เหลียงสนทนากับฉินอวี้อยู่เป็นนานโดยไม่รู้ตัว สุราในจอกก็หมดลงเสียแล้ว

เขาถือจอกสุราขึ้นมา กำลังจะรินให้ตัวเองจนเต็ม ทันใดนั้นกลับรู้สึกได้ในใจว่าเหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองเขาอยู่ จึงหันหน้าไปมองยังส่วนลึกของงานเลี้ยง

ณ ส่วนลึกของงานเลี้ยง คือจุดที่บรรดายอดฝีมือขอบเขตหลอมผิวหนัง้นสูงกำลังสนทนาแลกเปลี่ยนกัน

ฉู่เหลียงกวาดสายตาเพียงครู่เดียวก็พบกับฉินหย่วนเต้า ผู้นำตระกูลฉิน

ฉินหย่วนเต้ามีสีหน้าอ่อนโยน แย้มยิ้มออกมา ดูคล้ายบัณฑิตผู้สง่างามคนหนึ่ง เขาพยักหน้าให้ฉู่เหลียงเล็กน้อย

ฉู่เหลียงประสานมือคำนับเพื่อตอบรับ

ฉินอวี้ยิ้มอย่างนุ่มนวลพลางกล่าวกับฉู่เหลียงว่า “คุณชายฉู่ ท่านพ่อของข้าสนใจวิชาตัวเบาของท่านมาก อีกครู่หากท่านถามขึ้นมา ท่านตอบตามสะดวกได้เลย ท่านพ่อมีนิสัยเรียบง่าย จะไม่บังคับเอาสิ่งใดจากผู้อื่นแน่นอนเจ้าค่ะ”