เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 131 ฝึกภายในด้วยลมปราณหนึ่งสาย
“กราบอาจารย์...”
เรื่องนี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไปจนฉีซิวเหลียงถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ
เขาเป็นใครกันถึงมีคุณสมบัติพอที่จะทำให้ยอดฝีมือขอบเขตหลอมผิวหนังรับเป็นศิษย์ได้?
ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว ชายชราผู้นี้ก็กล่าวอีกว่า “ไม่ใช่กราบข้าเป็นอาจารย์ แต่เป็นกราบอาจารย์ของข้าต่างหาก เขาไม่ได้รับศิษย์โดยดูจากพรสวรรค์ แต่ดูที่ความประพฤติเพียงอย่างเดียว ความประพฤติของเจ้าเพียงพอแล้ว ตอนนี้เขาไม่อาจมาที่นี่ได้ หากเจ้าเต็มใจ ข้าจะรับศิษย์แทนอาจารย์ ให้เจ้ากลายเป็นศิษย์คนที่เก้าของอาจารย์ข้า!”
ทันทีที่คำพูดนี้เอ่ยออกไป ผู้คนในห้องโถงใหญ่ก็ตกตะลึงอีกครั้ง
ชายชราผู้นี้ยังมีอาจารย์อีกหรือ?
เขาเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตหลอมผิวหนัง อาจารย์ของเขาจะมีขอบเขตตบะระดับใดกัน?
ขอบเขตหลอมเส้นเอ็น? หรือว่าหลอมกระดูก?