0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 นครเวินไห่ ตระกูลขุนนาง

ยามค่ำคืนล่วงเลยไปไกล แสงดาราบนผืนนภาดูหม่นแสง

ข้างทางในป่าดงพงไพร กองไฟหลายกองกำลังสั่นไหว แสงเพลิงให้ความอบอุ่นชวนสบาย

ฉู่เหลียงนอนอยู่บนเสื่อ สายตาทอประกายลึกล้ำ เงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน ในห้วงความคิดฉายภาพฉากการต่อสู้ของอสูรใหญ่ทั้งสองตัวนั้นไม่หยุด

เขาเข้าใจดีว่าตัวเขาในตอนนี้ แม้ยังไม่ได้รวมปราณโลหิตห้าสาย แต่ก็เรียกได้ว่าไร้ผู้ต่อต้านในระดับต่ำกว่าขอบเขตหลอมผิวหนังแล้ว

กระนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมนุษย์ในขอบเขตหลอมผิวหนัง หรืออสูรใหญ่ขั้นต่ำที่มีความแข็งแกร่งทัดเทียมขอบเขตหลอมผิวหนัง เขายังคงไม่ใช่คู่มือ

พลังฝีมือ!

นับตั้งแต่ฟื้นความทรงจำชาติก่อน ฉู่เหลียงก็โหยหาความแข็งแกร่งอยู่ตลอดเวลา

มีเพียงความแข็งแกร่งที่มากพอเท่านั้น ถึงจะสามารถรับมือกับเหตุพลิกผันทั้งมวลได้!