0098

⬢⬢⬢

ตอนที่ 98 ความผิดปกติในพงไพรลึก

ย่างเข้าสู่ปลายสารท ใบไม้ทั่วทั้งขุนเขากลายเป็นสีเหลืองอร่าม

สายลมยามเช้าพัดผ่าน ใบไม้ร่วงหล่นปลิดปลิว

ฉู่เหลียงจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จึงขี่ลาตัวน้อยมุ่งหน้ากลับสู่หมู่บ้าน

เขาจากมานานกว่าสองเดือนแล้ว ชีวิตชาตินี้ยังไม่เคยจากหมู่บ้านไปนานขนาดนี้มาก่อนเลย

“เจ้าลา เรากลับหมู่บ้านกันเถอะ ไปดูว่าคฤหาสน์ตระกูลฉู่สร้างไปถึงไหนแล้ว!” ฉู่เหลียงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ฮี้...”

ลาตัวน้อยเงยหน้าขานรับ หูที่พับลู่ขยับยุกยิกไปมา

การเดินทางรายทางราบรื่นยิ่งนัก ปราศจากความเร่งรีบเหมือนตอนขามา ฝีเท้าของลาเชื่องช้าลงกว่าเดิมมาก