0095

⬢⬢⬢

ตอนที่ 95 คืนเดือนมืดลมพัดกรรโชก

“พอได้แล้ว!”

เพียงสองคำสั้น ๆ แม้จะเรียบเฉย แต่กลับดังกึกก้องดุจเสียงสายฟ้าฟาดในโสตประสาท

สุ้มเสียงนี้ ผู้ฝึกยุทธ์หลายคน ณ ที่แห่งนั้นต่างเคยได้ยินมาก่อน

พวกเขาต่างเปลี่ยนสีหน้าทันที พลางประสานมือคารวะไปยังทิศทางที่เสียงนั้นดังมา แล้วร้องเรียกพร้อมกันว่า “คารวะท่านผู้นำพันธมิตร!”

ผู้นำพันธมิตรยุทธ์!

หนึ่งในสี่จอมยุทธ์ขอบเขตหลอมผิวหนังที่มีเพียงหยิบมือในเมืองประจำอำเภอนี้!

ท่ามกลางราตรีกาล ชายชราผู้แห้งเหี่ยวร่างหนึ่งก้าวย่างออกมาอย่างช้า ๆ

เขาสวมชุดผ้าเนื้อหยาบ หนวดเคราขาวโพลน กลิ่นอายธรรมดาสามัญ ไม่ต่างจากคนชราในบ้านเรือนชาวบ้านทั่วไป