0060

⬢⬢⬢

ตอนที่ 60 ส่งความอบอุ่นในยามหิมะโปรย

ยามค่ำคืนคืบคลาน ลมเย็นโชยแผ่ว

แสงไฟในโรงเตี๊ยมอวิ๋นไหลไหวระริก บรรยากาศตึงเครียด

นอกโรงเตี๊ยมเต็มไปด้วยสมาชิกสำนักอาภรณ์ครามที่ดูดุดันเหี้ยมเกรียม

ผู้คนรอบข้างเมื่อเห็นต่างก็ไม่กล้าเดินแถวนี้ พากันถือโคมไฟเลี่ยงไปทางอื่น

ภายในโรงเตี๊ยม

เผชิญกับการคาดคั้นของสำนักอาภรณ์คราม ฉีซุ่นครุ่นคิดในใจเล็กน้อย ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นพลางกล่าวว่า “ฉู่เหลียงผู้นั้นเป็นเพียงพรานป่า มักจะนำสัตว์ป่าสดใหม่มาส่งให้โรงเตี๊ยมของข้า เรื่องนี้ผู้คนมากมายต่างรู้ดี ข้ากับเขาก็นับว่าคุ้นเคยกันอยู่บ้าง”

“งั้นรึ? แค่คุ้นเคยอย่างนั้นรึ? แต่ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากับฉู่เหลียงเรียกกันว่าพี่น้อง!” คนของสำนักอาภรณ์ครามผู้นั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันเกรี้ยวกราด

“ท่านผู้ทรงเกียรติ ท่านเข้าใจผิดแล้ว”