กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 คุณค่าของอสูรพยัคฆ์
ซากศพขนาดมหึมาของอสูรพยัคฆ์นอนกองอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน
แม้จะตายไปแล้ว แต่ไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างของมันยังคงทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดหวั่น
เด็ก ๆ หลายคนไม่กล้าเข้าใกล้ แม้จะเข้าใกล้ก็ถูกผู้ใหญ่ปิดตาเอาไว้ เพราะกลัวว่าเด็ก ๆ จะเก็บไปฝันร้ายในยามค่ำคืน
“เสือตัวใหญ่ขนาดนี้เชียว กินอะไรเข้าไปถึงได้ตัวโตได้ขนาดนี้กันนะ?”
“เจ้าว่าอย่างไรล่ะ? เสือเข้าหมู่บ้านมาเพื่อกินอะไร?”
“คนงั้นหรือ?”
“ข้าเคยได้ยินมาว่าในกายคนมีพลังวิญญาณ เป็นอาหารอันโอชะที่พวกภูติผีปีศาจโปรดปรานที่สุด ดังนั้นจึงมักมีอสูรปีศาจหลากหลายชนิดลงมาจากภูเขาอยู่บ่อยครั้ง...”
ชาวบ้านต่างพากันกระซิบกระซาบ