กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40 คนจากเมืองประจำอำเภอ วิกฤตการณ์
นายท่านหูอาลัยอาวรณ์ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีในหมู่บ้านแห่งนี้
เรื่องนี้ ทั้งตัวเขาและฉู่เหลียงต่างเข้าใจดี
ชีวิตนี้เขาไม่ได้มีความทะเยอทะยานอะไรมากมาย อายุมากแล้วจึงหวงแหนชีวิต ไม่กล้าออกไปเสี่ยงตายข้างนอก เพียงแค่อยากเป็นนายท่านที่ร่ำรวยในหมู่บ้านเล็กๆ เท่านั้น
ชีวิตนี้เขาไม่มีปณิธานอันใหญ่โตอะไร อายุมากแล้ว ทั้งยังหวงแหนชีวิตนัก ไม่กล้าออกไปเสี่ยงตายข้างนอก เพียงอยากเป็นนายท่านผู้มั่งคั่งในหมู่บ้านเล็ก ๆ เท่านั้น
ส่วนฉู่เหลียงยังเยาว์วัย เส้นทางในอนาคตยังอีกยาวไกล
ผลประโยชน์ของคนทั้งสองไม่มีความขัดแย้งกันในเชิงปฏิบัติ
“เจ้าเข้าใจดีก็ดีแล้ว ข้าไปล่ะ”
ฉู่เหลียงกล่าวประโยคหนึ่งอย่างเรียบเฉย จากนั้นจึงลุกขึ้น