กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 467 รวยเละเลยสิเนี่ย!
“ฉันกะจะรบกวนให้เธอช่วยเฝ้าสัมภาระพวกนี้ไว้ก่อน ส่วนฉันจะไปสถานีตำรวจตามคนมาช่วย แล้วเอาของพวกนี้ไปไว้ที่สถานีตำรวจก่อนน่ะ”
“ขืนหายขึ้นมา คนพวกนั้นไม่ยอมจบเรื่องแน่”
หลัวเจิ้งถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
ซูเถาจึงถามขึ้นช้า ๆ ว่า “ถ้าทำตามวิธีของคุณ แล้วสองบ้านนั้นยังบอกว่าของหายอยู่ ใครจะเป็นคนชดใช้ล่ะ พวกเราสองคนเหรอ”
หลัวเจิ้งอ้าปากค้างไปครู่หนึ่ง ถึงกับพูดไม่ออกขึ้นมาทันที
สองบ้านนั้นคงกล้าทำเรื่องแบบนี้จริง ๆ นั่นแหละ
ถึงตอนนั้น คนที่ต้องชดใช้ก็คงไม่พ้นพวกเขาสองคน
ไม่แน่อาจจะพาลไปถึงสถานีตำรวจด้วยซ้ำ
“งั้นช่างเถอะ พวกเราอย่าไปยุ่งเลยดีกว่า”