ตอนที่ 315 พวกเราไม่รู้ พวกเราไม่เห็น

ตอนที่ 315 พวกเราไม่รู้ พวกเราไม่เห็น

พวกหนุ่มๆ หมู่บ้านเจียงเจียโกวเดิมทีเตรียมใจจะเข้าไปนอนในห้องขังไม่กี่วันแล้ว จู่ๆ แววตาก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “พวกมันหกล้มกันเองครับ พวกเราไม่รู้ พวกเราไม่เห็นเลย”

แม้แต่ซุนเจียเลี่ยงก็ยังพูดตามนั้น มือที่บวมเป่งซ่อนเอาไว้ข้างหลัง

หวังหู่แอบถลึงตาใส่หยางหย่งทีหนึ่ง

ชาวบ้านดีๆ โดนหมอนี่พาเสียคนหมด

หยางหย่งค่อยๆ หันหน้าหนี ไม่ยอมสบตากับหวังหู่

ตอนนี้เขาไม่ใช่ตำรวจเสียหน่อย ย่อมต้องช่วยชาวบ้านอยู่แล้ว!

ตอนที่จูกังถูกตำรวจคุมตัวขึ้นรถ เขายังไม่เข้าใจเลยว่าเรื่องราวมันบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร

“ซุนเจียเลี่ยง มึงกับน้องสาวกูจบกันแค่นี้!”