กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 300 ฉันเป็นพ่อแก
โจวหลานวิ่งเหยาะๆ ไม่กี่ก้าว รีบขวางพ่อแม่ที่กำลังจะเดินจากไปไว้
จังหวะที่ก้มหน้าเช็ดตา เธอก็เอายาหยอดตาที่เซี่ยเนี่ยนอันให้มาป้ายลงบนตานิดหนึ่ง
พอเงยหน้าขึ้นมา ตาทั้งสองข้างก็แดงก่ำและเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา
“พ่อ แม่ ถ้าพวกคุณยอมคืนเงินสองร้อยกว่าหยวนนั่นให้ฉัน ฉันก็จะยังนับพวกคุณเป็นพ่อแม่อยู่”
“ถ้าเกิด...ถ้าเกิด...”
พ่อโจวพูดอย่างโมโหว่า “อะไร ถ้าไม่ให้ แกจะไม่นับพวกเราเป็นพ่อแม่หรือไง”
“แกอย่าลืมนะ ฉันเป็นพ่อแก”
“ฉันไม่ลืมหรอก!” โจวหลานพูดเสียงดัง
“ก็เพราะพวกคุณเป็นพ่อแม่ฉันไง ตอนที่ให้ฉันไปลงชนบทแทนน้องชาย ฉันถึงไม่พูดอะไรสักคำแล้วก็ยอมไป”