ตอนที่ 229 ก็จุดไฟเผาไปเรื่อยๆ สิ

ตอนที่ 229 ก็จุดไฟเผาไปเรื่อยๆ สิ

พอซูเถาเข็นธัญพืชไปถึงจุดที่กำหนดไว้ เธอก็ไม่เห็นมีใครก่อเรื่องเลยสักคน ทุกคนต่างยิ้มแย้มแจ่มใส บรรยากาศชื่นมื่นปรองดอง

แม้กระทั่งใบหน้าที่บึ้งตึงอยู่เป็นนิจของหัวหน้ากองการผลิต วันนี้ก็ยังมีรอยยิ้มเบิกบานใจประดับอยู่

ลมหนาวพัดวูบหนึ่ง ซูเถากระชับเสื้อบนตัวให้แน่นขึ้น ไม่คิดฟุ้งซ่านอีก ยืนต่อแถวอยู่ด้านข้างเพื่อรอผู้ใหญ่บ้านออกมาแล้วกลับหมู่บ้านพร้อมกัน

ชายชรายิ้มแย้มกอดกระเป๋าหนังสีดำใบนั้นไว้ ด้านหลังมีหัวหน้ากองการผลิตกับนักบัญชีหมู่บ้านที่กำลังดีอกดีใจตามมาเช่นกัน

ดูท่าแล้ว ปีนี้หมู่บ้านพวกเขาน่าจะส่งมอบธัญพืชได้ดีจนได้รับคำชมมา

พอกลับไปแล้ว ซูเถาก็กินมื้อเที่ยงง่ายๆ แล้วล้มตัวนอนรวดเดียวนานถึงสองวัน ระหว่างนั้นลุกไปเข้าห้องน้ำแค่ครั้งเดียวและกินข้าวไปมื้อเดียว