ตอนที่ 197 ตบสวนคืนไปไหม

ตอนที่ 197 ตบสวนคืนไปไหม

“จะเพราะอะไรได้อีกล่ะ ก็ต้องเป็นเพราะที่บ้านทนอยู่ด้วยไม่ไหวแล้วน่ะสิ!” โหยวเสี่ยวพูดจาดูถูกเหยียดหยาม

โหยวเสี่ยวไม่ทันสังเกตเลยสักนิดว่า พอเธอพูดประโยคนี้จบ สีหน้าของพวกยุวชนปัญญาชนรุ่นเก่าก็ดูอึดอัดขึ้นมาทันที

ถ้าจะบอกว่าครอบครัวของซูเถาทนอยู่กับเธอไม่ไหว แล้วคนอย่างพวกเขาล่ะนับเป็นตัวอะไร

เด็กกำพร้าหรือไง

ซูเถาเป่ามือตัวเองเบาๆ หนึ่งที แล้วสาวเท้าเร็วๆ ไปหยุดอยู่ตรงหน้าโหยวเสี่ยว ก่อนจะฟาดฝ่ามือใส่หน้าอีกฝ่ายไปสองฉาดอย่างแม่นยำและฉับไว

รอยฝ่ามือที่เกือบจะจางหายไปแล้ว กลับมาเด่นชัดขึ้นมาอีกครั้ง

ตอนแรกเจียงหมิงหย่วนก็รู้สึกอยู่แล้วว่าหน้าของโหยวเสี่ยวดูแดงแจ๋ เขาคิดว่าคงโดนแดดเผามา แต่พอดูละเอียดๆ ก็ชักไม่เหมือน รอยแดงนั้นดูคล้ายรอยฝ่ามือมากกว่า ถ้าแดดเผาจนเป็นแบบนี้ก็คงมีเอกลักษณ์เกินไปหน่อย