ตอนที่ 177 น้ำตาสาวงาม

ตอนที่ 177 น้ำตาสาวงาม

ต้นไม้แห้งอยู่ห่างจากจุดที่พวกเธอขุดผักป่าไม่ไกลนัก ไม่นานหลี่ซิ่วหลานก็ถือกล่องไม้ใบเล็กเดินนำทุกคนกลับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

พอเฝิงเว่ยกั๋วเห็นกล่องใบนั้นก็กระโดดตัวลอยทันที

“ผมพูดไม่ผิดใช่ไหมล่ะ ของพวกนั้นตอนแรกก็ใส่ไว้ในกล่องนี้แหละ”

หลี่ซิ่วหลานมองเฝิงเว่ยกั๋วที่กำลังหัวเราะร่าด้วยสายตาล้ำลึกโดยไม่พูดอะไร สั่งให้คนสองคนช่วยกันคุมตัวเขาลงจากเขา โดยมีหยางหย่งกอดตะกร้าสะพายหลังใบนั้นไว้แน่น เดินอยู่ตรงกลางกลุ่ม

พอเดินมาถึงทางเข้าหมู่บ้าน พวกเขาก็เจอกับผู้ใหญ่บ้านและหัวหน้ากองการผลิตที่กำลังรีบร้อนตามมาพอดี