กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 173 ฉันน่ะคนดีนะ
ซูเถาวิ่งเปิดประตูพุ่งออกไปอย่างกับลมกรดด้วยความเร็วที่สุดในชีวิต ในที่สุดก็แตะโดนกำแพงฝั่งตะวันตกก่อนหมดเวลาวินาทีสุดท้ายพอดี
[ภารกิจเสร็จสิ้น]
พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ซูเถาก็กลืนน้ำลายที่มีรสคาวเลือดลงคอไปอึกหนึ่ง ก่อนจะทิ้งตัวพิงกำแพงอย่างหมดแรงแล้วทรุดตัวลงไปนั่งกองกับพื้น
เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้วจริง ๆ คราวหน้าถ้าจะมอบหมายภารกิจอีก จะไม่เร่งด่วนขนาดนี้ได้ไหม
แบบนี้มันต่างอะไรกับวิ่งหนีตายกันล่ะเนี่ย!
เซี่ยเนี่ยนอันได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวด้านนอก จึงเปิดประตูชะโงกหน้าออกมาดู ก็เห็นซูเถากำลังนั่งพิงกำแพงหอบแฮ่กพอดี
กำลังจะอ้าปากถามอะไรสักอย่าง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงดังมาจากฝั่งตรงข้ามของกำแพง เธอจึงรีบหุบปากแล้วย่องเบา ๆ มาหาซูเถา