ตอนที่ 126 ฉันมีเงิน แถมยังมีเหมืองทอง

ตอนที่ 126 ฉันมีเงิน แถมยังมีเหมืองทอง

“คนในหมู่บ้านหลิวเจียของเราเนี่ย ซื่อตรงจริงใจกันจริง ๆ” ซูเถาซดข้าวต้มในชามจนเกลี้ยง วางชามเปล่าลงบนโต๊ะแล้วเอ่ยปากชม

โจวหลานนึกถึงคนที่ช่วยจัดการงานศพให้ตัวเองในความฝัน ก็พยักหน้าเห็นด้วย

เซี่ยเนี่ยนอันรู้สึกได้ทันทีว่าพอฟื้นจากไข้โจวหลานดูเปลี่ยนไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าคงเป็นเพราะเพิ่งหายป่วย

ทั้งสามคนกินข้าวเสร็จก็นั่งคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

ซูเถาแบ่งยาให้โจวหลานไปบ้าง พออีกฝ่ายยื่นเงินมาให้ เธอก็รับไว้อย่างไม่ลังเล ระหว่างเพื่อนฝูง เรื่องเงินทองต้องคิดให้ชัดเจนถึงจะคบกันได้ยาวนาน

โจวหลานเห็นซูเถารับเงินไปอย่างคล่องแคล่ว ก็นึกถึงค่าลดไข้ราคามหาศาลที่ได้ยินเมื่อคืน เลยลองหยั่งเชิงถามดู “เงินค่าลดไข้ให้ฉันเมื่อคืน เธอคงไม่มาทวงกับฉันหรอกนะ”