ตอนที่ 119 ผู้หญิงฆ่าหมู

ตอนที่ 119 ผู้หญิงฆ่าหมู

ซูเถารู้สึกว่าเพิ่งคุยไปได้ไม่กี่คำ คนรอบข้างก็เบียดเสียดกันจนแน่นขนัด ความกระตือรือร้นคึกคักนี้ต่างจากตอนตะโกนคำขวัญช่วงออกไปทำงานเมื่อเช้าลิบลับ

“ทุกคนเงียบกันหน่อย”

หัวหน้ากองการผลิตยืนอยู่ตรงกลางเวทีลานตากข้าวแล้วตะโกนเสียงดัง ลานตากข้าวที่เดิมทีจอแจก็เงียบลงทันตา

แม้ไม่มีใครพูดอะไร แต่ใบหน้าของทุกคนล้วนเปื้อนยิ้ม

พอยังเงียบกันหมดแล้ว ผู้ใหญ่บ้านถึงก้าวขึ้นมาข้างหน้า ยิ้มพลางพูดเสียงดังว่า “ทุกคนก็น่าจะรู้กันแล้ว ว่าเมื่อเช้าพวกเราขึ้นเขาไปล่าหมูป่ามาได้สองสามตัว”