ตอนที่ 65 ทำไมถึงตกแม่น้ำไปได้ล่ะเนี่ย

ตอนที่ 65 ทำไมถึงตกแม่น้ำไปได้ล่ะเนี่ย

โจวหลานซาบซึ้งจนน้ำตาคลอเบ้า ริมฝีปากสั่นระริก ยื่นมือออกไปหวังจะคว้ามือของเซี่ยเนี่ยนอัน แต่พอสบเข้ากับแววตาเย็นชาของอีกฝ่าย ก็รีบหันขวับกลับมา แล้วกุมมือของซูเถาไว้แน่นทั้งสองข้างทันที

“สหายทั้งหลาย พวกเธอเป็นคนดีจริง ๆ เลย!”

ซูเถาดึงมือตัวเองกลับมาอย่างนิ่งเฉย

“สหายโจวหลาน เล่นใหญ่ไปนิดนะ”

บรรยากาศโศกเศร้าพลันมลายหายไปในพริบตา มีแต่เสียงหัวเราะของทุกคนดังขึ้นมาแทน

ตอนนั้นฟ้ายังไม่ทันมืด ทั้งสามคนเลยยังไม่รีบกินข้าว ซูเถากับเซี่ยเนี่ยนอันพากันไปเป็นเพื่อนโจวหลานเพื่อขอลาหยุดกับผู้ใหญ่บ้าน งานเร่งปลูกข้าวที่ใช้แรงหนักขนาดนั้น โจวหลานคงทำไม่ไหวแล้วจริง ๆ