กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 32 ทำไมเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้นะ
ซูเถานึกว่าตัวเองน้ำลายไหลจริงๆ เลยรีบเอาแขนเสื้อเช็ดมุมปาก แต่พอเห็นว่าแขนเสื้อยังสะอาดดีอยู่ ถึงได้รู้ว่าโดนหลอกเข้าแล้ว
เธอเงยหน้ามองผู้ใหญ่บ้านอย่างพูดไม่ออก เห็นเขาเอามือไพล่หลังเดินลอยชายไปข้างหน้า บนหน้ามีแต่รอยยิ้มสะใจที่แกล้งคนได้สำเร็จ
“เฮ้อ!”
ซูเถาถอนหายใจ ตาแก่นี่ ทำไมเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้นะ!
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเมื่อตอนเที่ยงได้กินข้าวสวยกันไปแล้วหรือเปล่า พอมื้อเย็นซูเถากับเซี่ยเนี่ยนอันกินข้าวสวย ก็ไม่มีใครพูดจาค่อนแคะเลยสักคน ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตากินข้าวของตัวเอง
ตลอดทั้งมื้อเงียบกริบจนซูเถารู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่