ตอนที่ 29 กรอบความคิดเดิมๆ ต้องทิ้งไป

ตอนที่ 29 กรอบความคิดเดิมๆ ต้องทิ้งไป

ซูเถาเห็นด้วยกับคำพูดของเซี่ยเนี่ยนอันมาก ตัวเธอเองก็โดนกรอบความคิดเดิมๆ ครอบงำ คิดไปว่าผู้หญิงจะต้องทำกับข้าวเป็น ซึ่งมันไม่ถูกเลยสักนิด

ซูเถาแอบด่าตัวเองในใจแรงๆ หนึ่งที ความคิดแย่ๆ แบบนี้ต้องรีบสลัดทิ้งไปให้ไว

“โจวหลาน ฉันทำกับข้าวไม่เป็นน่ะ พอถึงเวรฉันทำเมื่อไหร่ เธอช่วยทำให้ฉันสักวันได้ไหม ฉันให้วันละห้าเหมา เป็นไง”

เซี่ยเนี่ยนอันรู้สึกว่าให้เธอมานั่งทำกับข้าว สู้ควักเงินจ้างคนอื่นทำยังจะเร็วกว่า

ฝ่ายโจวหลานที่โดนเซี่ยเนี่ยนอันเรียกกำลังตกอยู่ในภวังค์ของตัวเอง เธอรู้สึกว่ามุมมองต่อโลกของตัวเองช่วงสองสามวันนี้ กำลังพังทลายแล้วสร้างขึ้นใหม่แบบไม่หยุดหย่อน

“โจวหลาน ยุวชนปัญญาชนโจว ได้ไหม”

เซี่ยเนี่ยนอันเอื้อมมือไปโบกตรงหน้าโจวหลาน พอเห็นว่าอีกฝ่ายใจลอยอยู่ จึงแตะไหล่เบาๆ