ตอนที่ 26 ทำไมถึงได้ใจร้ายขนาดนี้

ตอนที่ 26 ทำไมถึงได้ใจร้ายขนาดนี้

ตอนเดินผ่านเซวียลี่เจวียนที่นอนหมดแรงกองอยู่กับพื้น ซูเถาไม่ได้หยุดชะงักเลยสักนิด มิน่าล่ะพี่รองถึงชอบจับคนโยนลงหลุมส้วม ที่แท้มันใช้ได้ผลดีขนาดนี้นี่เอง

อู๋จวิ้นเจี๋ยรอจนซูเถาเดินไปไกลแล้ว ถึงได้ตะเกียกตะกายคลานหนีห่างจากบ่ออุจจาระ อยู่นานสองนานกว่าจะพยุงขาที่สั่นเทาให้ยืนขึ้นมาได้ ถึงตอนนั้นจึงเพิ่งรู้ตัวว่ารองเท้าหลุดหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

หลังจากนั้นบนโต๊ะอาหาร ทุกคนต่างนั่งกินกันเงียบกริบ แม้แต่เจียงหมิงหย่วนก็ยังไม่กล้าโผล่มาไกล่เกลี่ยทำตัวเป็นคนดี เพราะกลัวว่าถ้าซูเถาไม่สบอารมณ์ขึ้นมาจะจับเขาโยนลงไปด้วยอีกคน

พวกเขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเด็กตัวแค่นี้ เวลาลงมือจะบ้าระห่ำได้ถึงขนาดนี้

ซูเถาไม่ได้คิดจะโยนคนลงไปจริง ๆ อยู่แล้ว แค่อยากขู่ให้กลัวเฉย ๆ