กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 23 ทำไมไม่เหาะขึ้นฟ้าไปเลยล่ะ!
ตอนทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้องด้านใน เซี่ยเนี่ยนอันเห็นผู้ใหญ่บ้านกำลังใช้เศษดินสอสั้นๆ เขียนอะไรบางอย่างอยู่ด้านหลังสมุดการบ้านเด็กประถมที่ใช้แล้ว เขียนไปก็ขมวดคิ้วคิดไป พอเห็นพวกเธอเดินเข้ามา เขาก็รีบปิดสมุด แล้วเอาเศษดินสอในมือเหน็บไว้ที่หูทันที
“สหายยุวชนปัญญาชนทั้งสองคน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” หลิวฝูเซิงผู้เป็นผู้ใหญ่บ้านเอ่ยถามพลางยิ้ม
ซูเถาทำอารมณ์อยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา
“คุณลุงคะ เสบียงของหนูโดนแย่งไปแล้วค่ะ!”
“ฮือ～ฮือ～ฮือ～”
“อะไรนะ!!”
ผู้ใหญ่บ้านที่ยิ้มแย้มอยู่ตลอดตกใจจนรอยยิ้มหายวับ เกือบจะหัวทิ่มตกจากเตียงเตา ดีที่เซี่ยเนี่ยนอันตาไวและมือไวรีบเข้าไปช่วยพยุงไว้ทัน
เสบียงโดนแย่งไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย ไม่มีข้าวกินนี่กะจะเอาชีวิตกันชัดๆ!