กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 18 โดนสะกดรอยตาม
ซูเถาไม่คิดเลยสักนิดว่าเขากำลังรอตัวเองอยู่ เธอจึงก้มหน้าก้มตาเดินดุ่มๆ ออกไปข้างนอก
ขาสั้นๆ สับยิกๆ อยู่ตั้งนาน ก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่ได้ขยับไปไหนเลยแม้แต่นิดเดียว
“คุณมาดึงตะกร้าสะพายหลังฉันไว้ทำไมเนี่ย”
ชายคนนั้นเกาหัวแก้เก้อ ใบหน้าที่เดิมทีดูขึงขังพลันเจือความเขินอายขึ้นมานิดๆ
“เอ่อ ขอโทษที มือมันไปเองน่ะ”
ซูเถากระตุกมุมปาก เรื่องแบบนี้มันชินมือกันได้ด้วยเหรอ เป็นโรคอะไรของเขากัน
“คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า”
'คงไม่ใช่ว่าขาออกก็ต้องเก็บเงินด้วยหรอกนะ'
'ถ้าแบบนั้นมันจะหน้าเลือดเกินไปแล้ว!'