เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 431 ลำดับที่หนึ่ง
สภาพของเลนเนิร์ดที่สามารถรักษาเสถียรภาพเอาไว้ได้ อาศัยพื้นฐานจากการที่ปาเลสใช้ชะตากรรมของตนเองทำหน้าที่เป็นสมอให้กับเขา พร้อมกับคอยขโมยส่วนของมลทินและการสูญเสียการควบคุมที่เอ่อล้นออกมาอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้รอดพ้นจากอันตรายมาได้โดยตลอด
ทว่าในยามนี้ เมื่อปาเลสได้ดับสูญ สมอของเลนเนิร์ดจึงพลอยหายตามไปด้วย และมลทินที่ถูกกดขี่เอาไว้ก็กำลังจะเริ่มกัดเซาะเขาเช่นกัน
แต่สำหรับปาเลสผู้รอบคอบมาโดยตลอด ย่อมได้เตรียมหนทางสำรองเอาไว้ให้เลนเนิร์ดล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว
"ปาเลสเอ๋ย สิ่งของตกทอดของเจ้านั้น ข้าได้รับมันไว้..."
กู้สือใช้มือปรับแว่นตาเลนส์เดี่ยวที่บิดเบี้ยวไปเล็กน้อยจากการกระแทกของกาลอวกาศให้เข้าที่ รอยยิ้มที่ไม่ได้ปรากฏให้เห็นมานานที่มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยอีกครั้ง
"อย่างเต็มเปี่ยมเลยล่ะ!"
กำคุณลักษณะเหนือธรรมชาติในมือไว้แน่น กู้สือคว้าตัวของเลนเนิร์ดแล้วเหวี่ยงเขาไปยังพื้นที่ไม่เชิงเส้นซึ่งยังคงเกิดอาการหน่วงเวลาอยู่
กาลเวลาที่ปั่นป่วนเข้าปกคลุมร่างของเลนเนิร์ดในทันที พลังแห่งกาลเวลาที่ปาเลสทิ้งไว้ในแก่นการยุบตัวยังจางหายไปไม่หมด ภายในพื้นที่แห่งนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนได้รับผลกระทบจากความหน่วงของเวลา ขณะเดียวกันก็รวมถึงการสูญเสียการควบคุมที่กำลังทวีความรุนแรงขึ้นของเลนเนิร์ดในเวลานี้ด้วย