เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 413 มงกุฎแห่งความยุติธรรม
จุดแสงที่ปรากฏขึ้นจากอากาศว่างเปล่าค่อย ๆ ลอยไปด้านหลังของกู้สือ ก่อนจะหลอมรวมกลับเข้าสู่พลังจิตวิญญาณของเขาอีกครั้ง
กู้สือผู้ได้รับความทรงจำทั้งหมดของหนอนแห่งกาลเวลาไม่ได้แสดงความผิดปกติใด ๆ ออกมา ในเวลานี้เขากำลังยืนอยู่ตรงกลางเมือง และเพิ่งจะคว้าตัวสมาชิกสมาคมนักบวชลับคนหนึ่งที่คุ้นหน้าคุ้นตามาพูดคุยหยอกล้อ
“จะกลัวอะไรขนาดนั้นล่ะ? ฉันจำได้ว่านายมักจะพาฉันไปดื่มเหล้าที่โรงเตี๊ยมอยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
กู้สือยิ้มแป้นพร้อมกับขยับใบหน้าเข้าไปใกล้สมาชิกสมาคมนักบวชลับคนนั้นเรื่อย ๆ สีหน้าของอีกฝ่ายซีดเซียวลงทุกที และหน้าผากก็มีเม็ดเหงื่อผุดพรายออกมาไม่หยุด
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก เหลือบมองใบหน้าของกู้สือแวบหนึ่ง ก่อนจะสะดุ้งถอยหลังด้วยความหวาดกลัวต่อแสงสีขาวที่วับผ่านแว่นตาเลนส์เดี่ยว
“เจ... เจโรม ไม่สิ อะ... อามอน... พวกเรา... ไม่รู้จริง ๆ ว่าตอนนี้หัวหน้าอยู่ที่ไหน...”
เจโรมคือชื่อของชายผู้เคราะห์ร้ายที่อามอนเคยใช้การปรสิตตอนที่แฝงตัวอยู่ในสมาคมนักบวชลับ ในตอนนั้นเสี่ยวจาลาตูเพิ่งจะหนีออกมาจากเมืองหมอก และเมื่อสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาจึงเข้าปรสิตสมาชิกสมาคมนักบวชลับจำนวนมากทันทีเพื่อบีบให้เสี่ยวจาลาตูแสดงตัวออกมา
สมาชิกสมาคมนักบวชลับผู้นี้คือ “ผู้รอดชีวิต” ที่เขาจงใจปล่อยไว้ในเหตุการณ์ครั้งนั้นด้วยความนึกสนุก ทว่ามาถึงตอนนี้ก็ถือเป็นการชำระหนี้แค้น แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้มีแรงจูงใจในการแก้แค้นเลยแม้แต่น้อย