เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 362 กู้สือ (3)
วาเลรีรู้สึกว่าตนเองต้องเกิดภาพหลอนขึ้นมาแน่ ๆ บางทีอาจเป็นเพราะความกดดันทางจิตใจของเขาที่มากเกินไป ส่งผลให้เขาได้เห็นภาพที่ชวนพิศวงและแปลกประหลาดเช่นนี้ กรณีตัวอย่างทำนองนี้ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยพบเห็น ในฐานะจิตแพทย์มืออาชีพ เขาย่อมมีวิธีการอธิบายเรื่องนี้ด้วยความรู้เฉพาะทางได้อย่างแท้จริง
อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างภาพหลอนกับความเป็นจริงก็คือ ภาพหลอนเป็นสิ่งที่เลื่อนลอยและสัมผัสไม่ได้ แต่ความเป็นจริงนั้นดำรงอยู่โดยปราศจากอคติ
ม่านตาของวาเลรีหดเกร็งเล็กน้อยขณะมองแว่นตาเลนส์เดี่ยวในมือของ“กู้สือ” สายตาของเขายังอดไม่ได้ที่จะหันไปมองกระจกรถด้านหลัง แว่นตาในเงาสะท้อนของกระจก หน้าคนผู้หนึ่งที่คล้ายคลึงกับตนเองอย่างยิ่งกลับหายไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
“คุณกำลังมองอะไรอยู่?”
“กู้สือ” เอ่ยถามด้วยความจริงใจ วาเลรีดึงสายตากลับ อ้าปากค้างอยู่ครู่หนึ่งยังไม่ทันได้เอ่ยคำใด ก็เห็น“กู้สือ” พยักหน้าพลางเอ่ยอย่างครุ่นคิด
“เห็นเงาคนแปลกประหลาดบนกระจกรถอย่างนั้นหรือ? คุณรู้สึกทั้งกังขาและหวาดกลัว เพราะคุณรู้สึกว่าทุกสิ่งที่มองเห็นนั้นเกินกว่าจินตนาการของคุณไปแล้ว… เฮอะ ไม่นึกเลยว่าภายใต้รูปลักษณ์ที่สงบนิ่งของคุณ จะมีกิจกรรมทางจิตที่อุดมสมบูรณ์และไม่สงบเอาเสียเลยเช่นนี้ จิตแพทย์ทุกคนเก่งกาจในการซ่อนความคิดของตัวเองกันหมดเลยหรือ?”