เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 344 ทิศทางของเรื่องราว
นับตั้งแต่การเริ่มต้นของเรื่องพิศวงในแดนมายา นี่ก็เป็นวันที่สามแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเหล่าผู้ถอดรหัสที่อยู่ภายในแดนมายาแต่ละแห่ง หรือประชาชนในโลกจริงที่เฝ้ามองเหตุการณ์อยู่ ต่างก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกประหลาดบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากเรื่องพิศวงในครั้งนี้
“จนถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะยังไม่มีผู้ถอดรหัสที่ล้มเหลวปรากฏตัวออกมาเลยสักคน”
ณ จัตุรัสย่านการค้าแห่งหนึ่งในเซรีส ผู้คนที่ว่างเว้นจากการทานอาหารและออกมาเดินเล่นยามว่างมารวมตัวกันที่หน้าจอขนาดใหญ่กลางจัตุรัส เพื่อรับชมภาพฉายถ่ายทอดสดโลกเรื่องพิศวงบนหน้าจอ
กิจกรรมทำนองนี้ได้กลายเป็นกิจวัตรยามว่างของคนธรรมดาในโลกจริงไปนานแล้ว และย่อมไม่ขาดพวกชอบความสนุกที่จงใจยกเก้าอี้กับโต๊ะตัวเล็กมาเฝ้ารออยู่หน้าจอขนาดใหญ่ นั่งอยู่ได้ทั้งวัน มือหนึ่งกินกับแกล้มจิบชาร้อน อีกมือก็วิเคราะห์และพูดคุยแลกเปลี่ยนมุมมองให้คนผ่านไปมาหรือคนที่มาดูด้วยกันฟังอย่างออกรส
และในเวลานี้เอง สหายสนิทสองคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเก้าอี้สาธารณะกลางแจ้ง มือหนึ่งแทะเมล็ดทานตะวันและถั่วลิสงที่เพิ่งซื้อมา พร้อมกับพูดคุยถึงเนื้อหาเกี่ยวกับโลกเรื่องพิศวงบนหน้าจอไปด้วย
“นายไม่รู้สึกว่ามันแปลก ๆ บ้างเหรอ?”
“แปลกยังไงล่ะ?”
คนทางซ้ายคว้าถั่วลิสงกำมือหนึ่งยัดเข้าปากพร้อมกัน ส่งเสียงเคี้ยวกรุบกรอบดังขึ้น ขณะเดียวกันก็เงี่ยหูฟังคำพูดของสหายทางขวา