เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 342 ความน่าอับอายของยุคเก่า
เอ็ดเวิร์ดมีความเข้าใจผิดบางประการเกี่ยวกับการทดสอบสติสัมปชัญญะ
อย่างที่เขาพูดจริง สิ่งมีชีวิตบางส่วนที่อยู่นอกเหนือการรับรู้ของมนุษย์และตัวตนของมันนั้น แท้จริงแล้วสามารถหลีกเลี่ยงการสั่นสะเทือนแห่งเจตจำนงและการสูญเสียสติสัมปชัญญะเมื่อเผชิญหน้ากับมันได้ ด้วยการไม่รับรู้และไม่ทำความเข้าใจมันเลย แต่สิ่งนี้ใช้ได้กับตัวตนที่อยู่นอกเหนือขอบเขตการรับรู้ของมนุษย์เพียงระดับหนึ่งเท่านั้น
ตัวตนบางอย่าง การมีอยู่ของมันเองก็คือการบิดเบือนและทำลายล้างมโนทัศน์จิตสำนึกของสิ่งมีชีวิตทั้งปวงอย่างสิ้นเชิง การจ้องมองตัวตนเช่นนี้ แม้จะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับมัน แม้สัญชาตญาณจะไม่อยากเข้าใจมัน แต่เพียงได้เห็นมัน แม้จะเป็นเพียงการชำเลืองมองอย่างสิ้นหวังโดยไม่ตั้งใจเพียงครั้งเดียว ก็จะเกิดการสูญเสียสติสัมปชัญญะอย่างรวดเร็ว เพราะได้เผชิญหน้ากับการหมิ่นประมาทอันยิ่งใหญ่ที่อยู่เหนือโลกใบนี้
เช่นเดียวกับตัวหนอนสีขาวที่เดินทางจากทวีปจงเป่ยอันไกลโพ้นในต่างโลก ผ่านการอัญเชิญของมิโก มาสู่พื้นที่เล็กแคบแห่งนี้...
ผิวชั้นนอกของร่างกายมันปกคลุมด้วยสีขาวบริสุทธิ์ คล้ายกับน้ำแข็งและหิมะที่ปกคลุมผืนดินในฤดูหนาว แต่ทว่าหนาวเย็นกว่าหิมะ และซีดขาวยิ่งกว่า