เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 339 ปืนไฟฟ้า
อเล็กเซย์สะบัดหัวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม เสียงหึ่งความถี่สูงที่น่ารำคาญของมิโกก่อนหน้านี้ส่งผลกระทบต่อเขาจริงๆ ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดผิดปกติ
เขาเหลือบมองลูกซองในมือ ตัวเลขกระสุนคงเหลือที่จำไว้ในใจบอกเขาว่าเขาสามารถยิงมิโกได้อีกแค่สองครั้งก็จะต้องจำใจเติมกระสุนแล้ว
“กู้สือ” ช่างใส่ใจยิ่งนัก ในตอนที่ส่งปืนลูกซองมาให้เขาก็ได้เตรียมกระสุนสำรองไว้อย่างเพียงพอด้วยเช่นกัน แต่การบรรจุกระสุนย่อมต้องใช้เวลา ในตอนนั้นย่อมกลายเป็นช่องว่างในการเคลื่อนไหวของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการโจมตีของเขาแทบทำอะไรมิโกไม่ได้เลย...
“หึ่ง… กั๊กๆ—!”
มิโกที่ล้มคว่ำอยู่บนแท่นควบคุมพลันลุกขึ้นยืนอีกครั้ง มันสะบัดระยางข้อต่อของมัน หันส่วนปากที่เสียหายเข้าหาอเล็กเซย์ ส่งเสียงคำรามก้องแบบเสียงหึ่งๆ ใส่เขา แถวลูกตาที่เรียงรายอยู่สองข้างของหัวรูปทรงรีพลันกะพริบแสงสีเขียวประหลาดวับผ่านไปหลายครั้ง
ทว่าส่วนปากที่เสียหายจากกระสุนลูกซองได้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการเปล่งเสียงหึ่งของมิโก ทุกคนทำได้เพียงยินเสียงคล้ายคลื่นวิทยุที่ปรับจูนความถี่ช่วงหนึ่งเท่านั้น
กระนั้น แม้เสียงหึ่งนี้จะปั่นป่วนผิดปกติ แต่ทุกคนก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่เล็ดลอดเข้ามาในร่างกายของตน
เอ็ดเวิร์ดรู้สึกเพียงแค่สมองมึนงงชั่วขณะ ร่างกายทั้งร่างอดไม่ได้ที่จะทรุดเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น