เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 332 ความตายของอเล็กเซย์
ลองจินตนาการถึงฉากแบบนี้ดูสิ
ท่ามกลางผืนป่าบนยอดเขาในยามอัสดง ทุกสรรพสิ่งเงียบสงบ ท้องฟ้ามืดครึ้ม เงาของต้นไม้ถูกยืดออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุดด้วยแสงสุดท้ายจากดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า ทอดตัวลงบนผืนดินแห้งแล้งสีเหลืองซีดที่เว้าแหว่งสลับกัน ราวกับกรงเล็บอันแหลมคมที่ขรุขระ คุกคามเรือนเก่าและค่อย ๆ คืบคลานเข้าหาผู้คนที่อยู่หน้าหน้าต่างทีละน้อย
และท่ามกลางเงาไม้เหล่านั้น ร่างในชุดสกปรกมอมแมมที่แข็งทื่อราวกับซากศพ ยืนนิ่งอยู่ระหว่างพุ่มไม้ ทอดสายตาไปยังหน้าต่าง
ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยเงามืด แต่ในความสลัวนั้น กลับมองเห็นรอยยิ้มอันพิสดารปรากฏขึ้นในสายตาของคุณ
“นั่นใคร…!”
เอ็ดเวิร์ดพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเพ่งมองรูปร่างหน้าตาของคนคนนั้น แต่ยิ่งมอง เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวที่ค่อย ๆก่อตัวขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ
“อเล็กเซย์ เขามาปรากฏตัวอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!”
เอ็ดเวิร์ดหันไปมองอเล็กเซย์ ฝ่ายหลังยังคงยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าดูอ่อนล้าและแย่ลงกว่าเดิมยิ่งกว่าเก่า แต่เขาก็ยังพยายามตอบเอ็ดเวิร์ด