เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 330 ซิลิโคน
เทียบกับชั้นหนึ่งที่กว้างขวางและโล่งตา ชั้นสองของเรือนเก่ากลับดูคับแคบและแออัดยิ่งกว่า
ทุกคนเดินขึ้นบันไดมายังชั้นสอง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือทางเดินแคบยาวทอดยาวไปทางซ้ายและเชื่อมตรงไปยังบันไดขั้นสุดท้ายที่มุ่งสู่ห้องใต้หลังคา สองข้างทางเดินคือประตูของห้องต่างๆ โดยไม่มีหน้าต่างแม้แต่บานเดียว เรียกได้ว่าไร้ซึ่งการออกแบบทางสถาปัตยกรรมโดยสิ้นเชิง
"นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย..."
ชิโอริเงยหน้ามองเพดานด้านบนด้วยความรู้สึกอึดอัด เธอน้ำตาซึมด้วยความเกลียดชังต่อสภาพแวดล้อมที่ปิดตายและกดดันเช่นนี้ เพียงแค่ใช้เวลาอยู่ที่นี่แค่ครู่เดียวก็ทำให้เธอรู้สึกถึงอาการเวียนหัวจนแทบหายใจไม่ออก
"เป็นการอ้างอิงรูปแบบการออกแบบของโรงแรมหรือเปล่า? แต่พื้นที่ของที่อยู่อาศัยทั่วไปไม่น่าจะสร้างความรู้สึกแบบนั้นขึ้นมาได้หรอกมั้ง"
เอ็ดเวิร์ดผู้เดินขึ้นมาเป็นคนสุดท้ายขมวดคิ้วมองสำรวจไปรอบๆ ก่อนจะพบสวิตช์ไฟบนผนังข้างบันได
"แป๊ก!"
เมื่อเขายื่นมือไปกดสวิตช์ ไฟที่ทางเดินชั้นสองก็สว่างวาบขึ้นทันที