เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 307 เรียกชื่อของฉันแผ่วเบา
“โฮวววว!!”
ภายในชั่วลมหายใจเดียว เอเมเกเนแผดคำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าหาอเล็กเซย์ แทบจะไม่ถึงหนึ่งวินาทีก็เคลื่อนจากเงามืดที่มันอาศัยอยู่มาถึงใจกลางโพรงใต้ดินที่ถูกแสงสลัวปกคลุมไปทั่ว
การเคลื่อนไหวของมันรวดเร็วกว่าเอเมเกเนตัวใดที่อเล็กเซย์เคยเห็น จนทำให้เขาตะลึงไปชั่วขณะในตอนนั้น
มันกวัดแกว่งแขนฟันเข้าหาอเล็กเซย์ ถึงขั้นกลายเป็นภาพติดตา แล่นมาพร้อมเสียงหวีดหวิวฉีกอากาศ ในเสี้ยวนั้นราวกับก่อให้เกิดเสียงคล้ายโซนิกบูม และที่ยิ่งน่าตกใจกว่านั้นคือมือของมันไม่ได้ถือสิ่งใดเลย อาวุธที่ใช้โจมตีกลับเป็นแขนของมันเอง!
“ตูม!”
อเล็กเซย์กลิ้งหลบไปด้านข้างอย่างสุดขีดในวินาทีก่อนการโจมตีจะมาถึง แรงสั่นสะเทือนมหึมาส่งมาจากพื้นด้านหลังเขา พร้อมฝุ่นที่กระเด็นขึ้นมาสูงเสมอตัวอเล็กเซย์ เกือบจะทำให้เขาล้มกลิ้งลงกับพื้น
อเล็กเซย์หมุนตัวทันที ยกปืนลูกซองขึ้นเล็งไปที่เอวและท้องของเอเมเกเนแล้วเหนี่ยวไก
“ปัง!”