0289

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288 กู้สือ (ภาค 2)

วาเลรีเพิ่งเคยสัมผัสกับความหวาดกลัวอันชัดเจนที่โอบล้อมเขาไว้เป็นครั้งแรกในชีวิต ผ่านนัยน์ตาสีดำสนิทของเด็กหนุ่ม เขาได้มองเห็นสิ่งบางอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์

เขารู้สึกได้ว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นระรัวอย่างรวดเร็ว ภายในรถพยาบาลที่ปิดทึบคล้ายมีเพียงเสียงหอบหายใจของตนเองที่สะท้อนก้องอย่างโหยหา มันคืบคลานอยู่บนหลังคาและค่อย ๆ จมดิ่งลงมา ห่อหุ้มเขาไว้ราวกับกรงขัง

เหตุใดเขาถึงกลัวได้ขนาดนี้? เขากลัวอะไรกันแน่?

เด็กหนุ่มผู้ผอมบางและมีใบหน้าอิดโรยที่อยู่ตรงหน้าคล้ายกับเปลี่ยนบรรยากาศรอบตัวไปในพริบตา มุมปากที่ยกย่องขึ้นเล็กน้อยนั้นกระตุกเส้นประสาทของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว จนทำให้เขากำเนิดความคิดที่จะถอยหนีขึ้นมาในช่วงเวลาหนึ่ง

นี่น่ะหรือคือผู้รอดชีวิตที่ไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลยหลังจากได้รับการช่วยเหลือจากที่เกิดเหตุตามที่ผู้บัญชาการหน่วยภาคสนามกล่าวไว้? คนที่เผชิญกับการกระทบกระเทือนครั้งใหญ่จะมีสีหน้าท่าทางและรอยยิ้มแบบนี้ออกมาจริงหรือ?

วาเลรีคิดว่าประสบการณ์ชีวิตของตนเองนั้นอุดมสมบูรณ์เพียงพอแล้ว ทว่าประสบการณ์ที่กว้างขวางและความรู้ทางวิชาชีพที่ท่องจำจนขึ้นใจกลับไม่สามารถช่วยเหลือเขาให้หลุดพ้นจากปริศนาตรงหน้าในเวลานี้ได้

เขาฝืนควบคุมลมหายใจและอารมณ์ของตนเอง พยายามบังคับให้ตัวเองสงบลงก่อน

จากนั้นเขาก็ยังคงตั้งใจที่จะเอ่ยปากพูดคุยกับเด็กหนุ่มผู้แปลกประหลาดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุคนนี้