เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 248 การแบ่งหน้าที่
“ไม่แปลกใจเลยที่แม้แต่ผู้อำนวยการสวนสัตว์ยังถูกปนเปื้อนจนหมดสิ้น ที่แท้ตำแหน่งของเขาต่างหากคือจุดที่มีความเสี่ยงสูงที่สุดในสวนสัตว์ทั้งหมด!”
หลังจากคริสอ่านข้อปฏิบัติสำหรับผู้อำนวยการสวนสัตว์ที่แปะอยู่บนโต๊ะทำงานจบ ก็อดไม่ได้ที่จะหลั่งเหงื่อเย็นออกมาด้วยความตื่นตระหนก
พูดตามตรง แค่ได้มองดูข้อปฏิบัติแต่ละข้อบนนั้น คริสก็สามารถจินตนาการถึงสถานการณ์อันตรายที่ผู้อำนวยการต้องนั่งเฝ้าห้องทำงานผู้อำนวยการสวนสัตว์อยู่ตามลำพังในยามค่ำคืนได้แล้ว
ยามค่ำคืนคือช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดของสวนสัตว์ ในยามที่พื้นที่ส่วนอื่นๆ ของสวนสัตว์ปิดไฟกันหมดแล้ว หากมีเพียงห้องทำงานผู้อำนวยการสวนสัตว์แห่งนี้ที่ยังคงมีแสงไฟดวงเดียวส่องสว่างอยู่ มันก็คงเปรียบเสมือนประภาคารโดดเดี่ยวท่ามกลางพายุกลางทะเล ที่อันตรายทุกรูปแบบอาจพุ่งเข้าใส่ได้ตลอดเวลา
ภายใต้สภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านเช่นนี้ การที่ผู้อำนวยการจะถูกปนเปื้อนทีละน้อยจนกลายสภาพจึงเป็นเรื่องที่มีความเป็นไปได้สูงมาก
ทว่า เป็นไปได้หรือที่ทางการของสวนสัตว์จะนึกไม่ถึงจุดนี้?
คริสใช้สายตาเชิงตั้งคำถามมองไปยัง “ผู้อำนวยการ” ซึ่งฝ่ายหลังยืนอยู่หลังโต๊ะทำงานและกำลังหมุนแผนที่สวนสัตว์ฉบับสมบูรณ์เล่นอย่างเบื่อหน่าย เมื่อเห็นสายตาที่คริสจ้องมองมา เขาก็เชื่อมต่อกับหนอนแห่งกาลเวลาทันที และรับรู้ถึงความสงสัยของคริสในทันที
“นายเดาไม่ผิดหรอก สวนสัตว์มีมาตรการฉุกเฉินสำหรับเรื่องนี้จริงๆ”