เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 237 รูปลักษณ์มนุษย์ ภาคสอง
จางทู่เชิง ชายกรรมกรไซริสธรรมดาสามัญคนหนึ่ง
หลังจากที่เขาออกจากบ้านเกิดไปทำงานในเมืองใหญ่ คำว่าชาวนาแทบจะไม่หลงเหลืออยู่ในตัวเขาอีกต่อไป สิ่งเดียวที่ทำให้คนรับรู้ได้ว่าเขาเคยเป็นแรงงานที่หันหน้าเข้าหาผืนดินและหันหลังให้ฟ้านั้น คือนิสัยเรียบง่ายตามธรรมชาติแบบชาวนาของเขา กับชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้เพื่ออวยพรให้ไร่นาของครอบครัวอุดมสมบูรณ์ยาวนาน
จางทู่เชิงแต่งงานแล้ว มีลูกกับภรรยาหนึ่งชายหนึ่งหญิง คนในครอบครัวอยู่ที่บ้านเกิด เด็กๆ เรียนอยู่ที่โรงเรียนในอำเภอ ภรรยาของเขาเดิมทีก็อยากตามเขามาทำงานในเมืองด้วย แต่จางทู่เชิงกังวลว่าเด็กๆ ที่ไม่มีพ่อแม่คอยอยู่ด้วยจะเกิดปัญหาเรื่องการศึกษา เขาจึงพร่ำพูดจนภรรยายอมจำนน ปล่อยให้อยู่บ้านดูแลลูก
และสิ่งที่ตามมาจากการตัดสินใจนั้น ก็คือจางทู่เชิงต้องพยายามมากกว่าคนอื่น เพื่อส่งเงินกลับบ้านทุกเดือนซึ่งพอจะประทังชีวิตคนในครอบครัวได้
เมื่อเทียบกับครอบครัวกรรมกรมากมายของไซริส จางทู่เชิงนับว่าเป็นคนโชคดี
หลังเร่ร่อนอยู่ในเมืองหลายปี จางทู่เชิงได้พบกับหัวหน้าทีมรับเหมาก่อสร้างคนปัจจุบันของเขา
หัวหน้าทีมรับเหมาคนนี้ หากพูดตามคำทางการ ก็เป็นตัวแทนแรงงานต้นแบบคนหนึ่ง เขามีทีมงานก่อสร้างที่สนิทสนมกัน ตั้งแต่หัวหน้าทีมก่อสร้างลงไปถึงกรรมกรเบื้องล่าง ล้วนทำข้อตกลงแรงงานกับเขา แล้วจึงให้เขาไปเซ็นสัญญาโครงการก่อสร้างกับฝ่ายเจ้าของงาน