เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 228 ช้างขาว
ว่ากันว่าสิ่งนั้นมีรูปร่างไม่ต่างจากช้างเลยสักนิด เพียงแต่ทั้งตัวเต็มไปด้วยขนสีขาวราวหิมะ บนหัวกลับมีหูคู่หนึ่งคล้ายหูกระต่าย ดวงตาสีแดงเพลิงปูดโปน รอบเบ้าตามีเงามืดล้อมเป็นวงแล้ววงเล่า ราวกับน้ำวนที่ขยายออกสองวง หรือดวงตากะโหลกกลวงสองข้าง งาคู่หนึ่งเปื้อนจุดสีแดงเรื่อ ไม่เหมือนฟันสัตว์ร้าย แต่เหมือนเขี้ยวดาบ กล่าวได้ว่าทั่วร่างซีดขาวแข็งเย็นราวศพ หูเฉียดกระต่ายตาสีเลือด รูปร่างคล้ายช้างแต่พิกลสามส่วน อย่าเอาสิ่งอื่นมาเป็นความรู้ของตน!
คริสเพียงมองช้างขาวตัวนั้นแวบเดียว เลือดทั้งร่างก็ราวกับแข็งตัว หายใจแทบหยุด มือเท้าขยับไม่ได้ ร่างกายราวกับถูกตะปูตอกทะลุกะโหลกยึดติดกับพื้นดิน
ผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ เขาจึงได้สติจากความตกตะลึง รีบเบือนสายตา กดอาการสั่นของร่างกายให้อยู่ ไล่ความคิดออกจากสมองให้เกลี้ยง
“ใจเย็น ต้องใจเย็น กฎบอกไว้ว่าอย่างไรนะ? จะมาคิดว่าสิ่งนั้นคืออะไรในเวลานี้ไม่ได้… ใช่ ใช่! ช้าง มันคือช้าง เป็นช้างธรรมดาสามัญ!”
“ช้างตัวจริงคือสิ่งมีชีวิตบนป้ายสัญลักษณ์ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้ามองเห็น!”
คริสถึงกับรู้สึกว่าแม้แต่ความคิดในใจของตัวเองก็มีเสียงสั่น เขานึกถึงรายละเอียดในกฎขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว เริ่มสะกดจิตตัวเองด้วยมือในหัวสมอง