0213

⬢⬢⬢

ตอนที่ 212 เลือดกระต่ายกับมลทิน

การหายตัวไปอย่างกะทันหันของคนชุดดำทำให้บรรยากาศสบาย ๆ ที่ว่า “ทำตามกฎไป อยากทำอะไรก็ทำ” ภายในร้านค้าปลีกมลายหายไปในพริบตา บรรยากาศภายในร้านที่เงียบงันราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอกที่อึกทึกครึกโครม เสียงหายใจของทั้งสามคนดังชัดเจนในโสตประสาทของกันและกัน

อเล็กเซย์กับกู้สือกระโดดลงมาจากเก้าอี้ตามกัน พรวดเดียวก็พุ่งไปถึงจุดที่คนชุดดำเคยอยู่

อเล็กเซย์คว้าเชือกที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมา หาตำแหน่งปมเชือก ใช้มือทั้งสองข้างจับด้านข้างปมแล้วออกแรงดึงแยกออกจากกัน

“แน่นหนามาก ไม่มีร่องรอยการคลายออก และไม่มีร่องรอยการถูกกระชากด้วยกำลัง”

แม้เชือกจะกองรวมกันอยู่บนพื้น แต่ก็ยังพอดูออกถึงสภาพที่อเล็กเซย์เคยใช้มัดวนรอบตัวคนชุดดำทีละรอบก่อนหน้านี้

เมื่อลองจัดสภาพมันขึ้นมาคร่าว ๆ ก็ไม่ยากเลยที่จะเห็นว่า รูปทรงของกองเชือกนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะลอดผ่านจากส่วนเอวของชายฉกรรจ์ผ่านหัวไหล่หรือสะโพกออกมาได้ และอเล็กเซย์ก็ยืนยันแล้วว่าบนเชือกไม่มีร่องรอยการถูกแรงกระชาก ซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่าคนชุดดำไม่มีทางหลุดออกจากพันธนาการด้วยตัวเองอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เขาจะใช้เล่ห์กลเหลือเชื่ออะไรปลดเชือกออกได้จริง ก็ไม่มีทางที่จะหลบหนีออกจากร้านค้าปลีกไปได้โดยที่พวกเขาทั้งสามคนไม่รู้ตัวเลยสักนิด

ยังไม่ต้องพูดถึงประตูหน้าร้านที่แค่เปิดออกก็จะทำให้กระดิ่งประตูสั่นเตือน ยิ่งพวกเขาทั้งสามคนนั่งหันหน้าไปทางประตูด้วยแล้ว ขอแค่มีคนผ่านไปย่อมต้องถูกพบเห็นอย่างแน่นอน