เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 197 การแสดง
“พวกเราต่อให้ไม่ตาย ก็คงไม่ได้จุดจบที่ดีสักเท่าไรนัก”
กู้สือหลังจากได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการโจมตีด้วยระเบิด ก็ยังคงรู้สึกราวกับถูกห่อหุ้มไว้ด้วยหมอกหนาทึบ ความหนาวเหน็บสายหนึ่งยังคงเกาะกุมจิตใจของเขาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะพยายามซักถามพวกหนอนบ่อนไส้เหล่านี้ในใจว่า พวกเขาทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่
แต่วันเดียวกันนั้นเขาก็รู้ดีว่า คนเหล่านี้ได้สูญเสียความเป็นคนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว แม้แต่การปรสิตที่เข้าถึงกายวิญญาณก็ยังไม่สามารถค้นหาความคิดที่แท้จริงของพวกเขาออกมาได้ การสอบถามงั้นเหรอ? จะถามอะไรได้อีกเล่า?
เกรงว่าในใจของพวกเขา คงได้ขีดเส้นแบ่งแยกระหว่างตัวเองกับมนุษย์เอาไว้นานแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาอาจจะยังคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์ เพียงแต่รู้สึกว่าการเป็นมนุษย์นั้นไม่คุ้มค่ามานานแล้วต่างหาก
ช่างน่าขันสิ้นดี ตัวเขาเองภายใต้แรงกดดันจากความเป็นเทพยังไม่เคยรู้สึกว่าตนเองหลุดพ้นไปจากขอบเขตความเป็นมนุษย์เลย แต่กลับมีพวกที่ได้รับการเรียกขานอันพิสดารเหล่านี้ ดันทำการขับไล่สถานะความเป็นมนุษย์ของตัวเองออกไปเสียได้
“ข้อมูลที่พวกเขาวางแผนไว้มีเพียงเท่านี้ใช่ไหม? ส่งรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงกว่านี้มาให้ฉันที”
บรรดา “กู้สือ” ร่วมมือกันดึงขั้นตอนและกระบวนการอันละเอียดอ่อนออกมาจากความทรงจำของร่างเจ้าบ้านของตน ก่อนจะโยนพวกมันไปยังร่างต้นของตนทีละร่าง
แสงเรืองรองจุดเล็ก ๆ ล่องลอยอยู่ในอากาศ ภายใต้แสงสะท้อนที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา พวกมันทั้งหมดต่างพากันเข้าสู่ร่างของกู้สือ