0192

⬢⬢⬢

ตอนที่ 191 ศิลปะ

สถานที่จัดงานเลี้ยงปราศรัยคือห้องประชุมแบบขั้นบันไดขนาดใหญ่ กู้สือเพิ่งเดินเข้าไปก็กะด้วยสายตาว่าที่นี่น่าจะจุคนได้ราวร้อยกว่าคน

ตัวเลขนี้แม้ในประเทศจะไม่ถือว่าใหญ่ แต่สำหรับวังสันนิบาตชาติซึ่งเป็นอาคารเก่าแล้วก็ถือว่าใหญ่ทีเดียว เพราะไม่ใช่ทุกประเทศจะมีจำนวนประชากรเท่าไซริส อีกทั้งในยุคที่มันถูกนำมาใช้งาน ขนาดของสันนิบาตชาติซึ่งเป็นองค์กรก่อนสหประชาชาติก็ไม่ได้ใหญ่นี้

ลำดับที่นั่งในห้องประชุมถูกจัดโดยฝ่ายราชการ เหล่าผู้ถอดรหัสล้วนนั่งอยู่ที่กลุ่มที่นั่งหลักตรงกลาง ส่วนคณะผู้ติดตามและบุคคลอื่นนั่งอยู่ที่นั่งสองข้าง

กู้สือเดินตามฝูงชนไปยังตำแหน่งตรงกลางห้องประชุม เลือกที่นั่งแถวหลัง ๆ เพื่อที่อีกสักครู่ตนจะได้แอบหลบออกไปได้

หลังจากความวุ่นวายและเสียงอึกทึกชั่วครู่ ในที่สุดทุกคนก็เข้านั่งตามลำดับ อย่างมากก็มีบางคนโต้เถียงกันชั่วครู่เรื่องที่นั่ง แต่ก็จัดการกันเองได้อย่างรวดเร็วแล้วจึงเข้านั่ง

เมื่อทุกคนเข้าที่แล้ว ไฟในห้องประชุมกลับไม่ได้หรี่ลง ยังคงสว่างจ้าอยู่เช่นเดิม

ภายใต้แสงไฟนั้น บนเวทีปราศรัยด้านหน้าสุดของห้องประชุม มีสุภาพบุรุษในชุดสูทเดินขึ้นมาอย่างช้า ๆ ถือไมโครโฟนเดินไปตรงกลาง หันหน้าเข้าหาทุกคนแล้วก้มหัวคำนับลึก ๆ จากนั้นเงยหน้าขึ้นพูดกับไมโครโฟน