เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 175 หนอนแห่งกาลเวลา
เจนีวาในฐานะเมืองหลวงแห่งยุโรปที่เป็นแบบฉบับ นอกเหนือจากส่วนที่ขยายและบูรณะใหม่ในยุคปัจจุบันแล้ว ถนนหนทางที่เหลือโดยพื้นฐานยังคงรักษารูปแบบทุกประการของยุโรปยุคกลางไว้ทั้งหมด
กล่าวคือ สั้น แคบ และลาดชัน
กู้สือเดินออกจากถนนสายหลัก ปั่นจักรยานขึ้นไปบนทางลาดชันสายหนึ่ง
ทางลาดนั้นแคบมาก อาคารทั้งสองฝั่งถมถมทับถมเข้ามาตรงกลางอย่างมืดทึบ เผยให้เห็นท้องฟ้าผืนเล็กนิดเดียวเหนือศีรษะ ผู้ป่วยโรคกลัวที่แคบเกรงว่าเพียงแค่ยืนอยู่ที่นี่ ก็คงจะเกิดความรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกอย่างรุนแรง
โชคดีที่ทางลาดช่วงนี้ไม่ได้ยาวนัก กู้สือออกแรงปั่นอยู่สองสามที ก็ขึ้นมาถึงทางลาดแล้ว และแล่นเข้าสู่พื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่ง
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาในเวลานี้ ก็คือภาพเต็มตาของมหาวิหารนักบุญปีเตอร์แห่งเจนีวา
บนผนังอิฐหินอ่อนสีเทาเต็มไปด้วยร่องรอยเว้าแหว่ง แนวรอยต่อระหว่างก้อนอิฐมีความชัดเจนมาก สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าก้อนหินเหล่านี้ถูกก่อขึ้นทีละชั้นอย่างไร จนประกอบกันเป็นโครงร่างคร่าว ๆ ของโบสถ์แบบกอทิกที่มีเหลี่ยมมีมุม
อย่างไรก็ตาม แม้จะบอกว่ามันเป็นสถาปัตยกรรมแบบกอทิก แต่ประตูทางเข้าด้านหน้ากลับมีระเบียงทางเข้าแบบโรมันแท้ ๆ