เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 164 การบำบัดรอบที่สอง
ในห้องตรวจสีขาวที่คุ้นเคย ได้ต้อนรับแขกผู้ไม่ค่อยพบบ่อยนัก
หมอวาเลรี (วาเลรี) ได้ยินเสียงเปิดประตูที่ดังมาจากด้านหลัง จึงวางน้ำชาที่เพิ่งต้มเสร็จลง แล้วหันกลับไปมอง
เขายืดตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า เดินตรงเข้าไปต้อนรับที่ประตูห้องตรวจพร้อมกับยื่นมือออกไป
"ท่านผู้เฒ่าเฉียน ไม่ได้พบกันนานเลยครับ"
ท่านเฉียนที่อยู่ในชุดสืบสากลจีน (ชุดจงซาน) แบบลำลองก็ยื่นมือออกไปกุมมือของวาเลรี (วาเลรี) ด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
"หมอวาเลรี (วาเลรี) สบายดีนะ"
ทั้งสองคนจับมือกันสั้น ๆ หมอวาเลรี (วาเลรี) ก็แสดงท่าทางแบบเจ้าบ้าน ผายมือเชิญท่านเฉียนเข้าสู่ห้องตรวจ
ท่านเฉียนย่อมไม่ถ่อมตัวจนเกินเหตุ การถ่อมตัวที่จำเป็นคือมารยาทต่อผู้อื่น แต่หากเกินขอบเขตไปย่อมดูไม่เป็นกันเองและเสแสร้งจนเกินไป