0161

⬢⬢⬢

ตอนที่ 160 เทพและผู้ศรัทธา

หมอวาเลรีนั่งอยู่บนโซฟาฝั่งเดียวกับกู้สือ มือถือช้อนเงินคนเบา ๆ ในถ้วยกระเบื้องตรงหน้า

ผ่านไปไม่กี่วัน กู้สือรู้สึกว่าหมอวาเลรีดูเหมือนจะไม่ได้ไปตัดผมเลย เส้นผมสีทองหนาและเป็นเงางามนั้นทิ้งตัวลงมาจากสองข้าง ปิดบังใบหูเอาไว้ และมีแนวโน้มว่าจะแตะถึงไหล่ แต่กลับไม่ได้ตกลงมาจากหน้าผาก ใบหน้าทั้งหมดของหมอวาเลรียังคงดูสดใส เพียงแต่ดูเหมือนว่าพร้อมกับการเติบโตของเส้นผม แม้แต่หนวดเคราก็ยาวขึ้นมาเล็กน้อยเช่นกัน

เมื่อครู่นี้เอง กู้สือวิ่งหน้าตั้งจากเตี้ยวไถมายังโรงพยาบาลหมายเลขหกด้วยความไม่เต็มใจเพื่อรับการซักถามทางจิตวิทยา เดิมทีเขาไม่อยากมา แต่หมอวาเลรีบอกว่าถ้าเขาไม่ชอบออกไปข้างนอก ตัวหมอเองก็สามารถมาเยี่ยมเยียนถึงบ้านได้เช่นกัน

ในเมื่อหนีก็หนีไม่พ้น อย่างไรเสียก็ต้องเผชิญหน้า สู้ให้เขามาด้วยตัวเองเสียยังจะดีกว่า

ทันทีที่มาถึงห้องตรวจของหมอวาเลรี กู้สือก็เห็นว่าอีกฝ่ายชงชาเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว และกำลังถือนิตยสารอ่านอย่างเพลิดเพลิน

รอจนกระทั่งเขาเป็นฝ่ายส่งเสียงทักทาย หมอวาเลรีถึงได้เงยหน้าขึ้นมอง และเอ่ยปากเชิญเขาเข้ามาด้วยความกระตือรือร้น

"ม...หมอวาเลรี... ไม่ได้เจอกันไม่กี่วัน ลุคของคุณเปลี่ยนไปเร็วใช้ได้เลยนะเนี่ย"

กู้สือถือถ้วยชาไว้ในมือด้วยความประหม่าไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอย่างไรดี จึงทำได้แค่เริ่มต้นจากการเอ่ยชม และวิพากษ์วิจารณ์ทรงผมของหมอวาเลรี