0153

⬢⬢⬢

ตอนที่ 153 ลาจาก

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้าที่เดิมทีพอจะมีแสงสว่างอยู่บ้างก็เริ่มสว่างจ้าขึ้น รถรับส่งที่นัดหมายมารับร่างผู้ล่วงลับของปู่ขับเคลื่อนเข้ามาในลานศาลาตั้งศพพร้อมกับรถตู้คันเล็กเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

ทุกคนมารวมตัวกันรอบโต๊ะกลมเพื่อกินอาหารเช้าหลายถุงที่ย่าซื้อมา ส่วนญาติผู้ชายที่มีแรงหน่อยก็ช่วยเจ้าหน้าที่สถานจัดพิธีศพยกโลงศพขึ้นรถรับส่ง

กู้สือเคี้ยวซาลาเปาชิ้นเล็กชิ้นสุดท้ายในมือหมดแล้วมองออกไปข้างนอก เห็นว่ายังมีอีกหลายคนกินยังไม่หมด เขาจึงเอื้อมมือไปหยิบซาลาเปาชิ้นถัดไป

มือของเขายื่นไปข้างหน้ายังไม่ทันได้สัมผัสตัวซาลาเปาจริงๆ เป็นเพียงการคว้าออกไปเท่านั้น

วินาทีต่อมา ซาลาเปากลับลอยเข้ามาอยู่ในมือของเขาโดยตรง

ระยะห่างระหว่างมือของเขากับซาลาเปานั้นใกล้มาก ดูราวกับว่าสัมผัสโดนแล้วจริงๆ จึงไม่ได้ดึงดูดความสงสัยจากคนอื่น

กู้สือหยิบซาลาเปาเข้าปากด้วยความพึงพอใจแล้วกัดกินด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ