0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ผู้ลบหลู่เทพ

กู้สือเกือบจะหมดสติไปเพราะแรงกระแทกและความเจ็บปวดอันรุนแรง แต่ในความเป็นจริงก็แทบจะไม่ต่างกันเท่าไรนัก

จิตสำนึกของเขาเปราะบางจนพร่าเลือน ความคิดถูกชนจนแหลละเอียด จิตใจก็ตกอยู่ในภาวะอันตราย ร่างกายยิ่งอ่อนแอจนขยับเขือกไม่ได้อีกต่อไป

ร่างกายของเขากำลังคอยย้ำเตือนอยู่ตลอดเวลาว่า ไร้ซึ่งพลังจิตวิญญาณ ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง และไม่มีแม้กระทั่งวิธีการตอบโต้ใด ๆ เขาหมดหนทางแล้วจริง ๆ

ทว่าจิตสำนึกของเขากลับยังฝืนยืดลมหายใจเฮือกหนึ่งเอาไว้ ไม่ยอมจมดิ่งสู่ความหลับใหลไปเสียตอนนี้

“หรือว่าฉันจะต้องยอมแพ้แค่นี้... ไม่สิ จะยอมแพ้ได้ยังไง...”

“รีบขยับสิ มันต้องมีวิธีอื่นอีกแน่...”

ความคิดของกู้สือยังคงโลดแล่น ทว่าร่างกายของเขากลับไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งอีกต่อไป และยังคงล้มพับกองอยู่บนพื้นเหมือนเศษเนื้อเละ ๆ

ในที่สุดเขาก็ได้รู้ซึ้งแล้วว่า ความรู้สึกของการเป็นเจ้าชายนิทรานั้นเป็นเช่นไร